Pomoc dziecku

 logo serwisu pomoc dzieciom Serwis Pomoc dziecku

Zadbaj o rozwój swojego dziecka

Zdjęcie usmiechniętej rodziny

ORGANIZACJA WW

Data dodania poniedziałek, 4 sierpnia 2014
ORGANIZACJA WCZESNEGO WSPOMAGANIA W INSTYTUCIE ,,POMNIK - CENTRUM ZDROWIA DZIECKA” .

  I ZARYS DZIAŁAŃ
W 2004 roku z inicjatywy Poradni Rehabilitacji Neurologicznej został uruchomiony Program Wczesnej Interwencji. Realizacji programu podjęli się pedagodzy - specjaliści w zakresie wczesnego wspomagania zatrudnieni w Zespole Szkół Specjalnych nr 78 (którego mam zaszczyt być dyrektorem) w Pracowni Adaptacji Funkcjonalnej Kliniki Rehabilitacji Pediatrycznej IPCZD : mgr Anna Dąbrowska, mgr Anna Łańcucka – Sztompka. Ważną rolę w tym zakresie pełni także muzykoterapia prowadzona przez mgr Bożenę Pielachowską. Program WI zaistniał na bazie pracowni Adaptacji Funkcjonalnej, w której od wielu lat prowadzono indywidualne i grupowe turnusy rehabilitacyjno-pedagogiczne dla dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym w wieku przedszkolnym i młodszoszkolnym.

II PROGRAM WCZESNEGO WSPOMAGANIA ROZWOJU
/WCZESNEJ INTERWENCJI
Wczesna stymulacja rozwoju psychoruchowego małego dziecka, dostosowana do jego wieku, potrzeb, możliwości i rodzaju zaburzonych funkcji, może ułatwić mu funkcjonowanie, adaptację społeczną i dać radość zabawy i działania

1. Cele programu:
- Odpowiednie przygotowanie dziecka niepełnosprawnego do funkcjonowania w środowisku szkolnym i społecznym.
- Zminimalizowanie obserwowanych opóźnień i ułatwienie dalszej pracy edukacyjnej na poziomie przedszkolnym.
- Podkreślenie waloru WI w wymiarze rodzinnym: nauka akceptacji niepełnosprawności dziecka, budowanie poczucia bezpieczeństwa, zapewnienie możliwości kontynuacji w dłuższym przedziale czasowym poprzez edukację.
- Uświadomienie rodzicom potrzeb i warunków sprzyjających wczesnej, kompleksowej stymulacji psychoruchowej małego dziecka.
- Dostrzeżenie, że już od pierwszych dni życia noworodek reaguje odruchowo na stymulację docierającą do niego poprzez różne analizatory.
- Uwrażliwienie na bodźce wzrokowe i słuchowe, które odgrywają ważną rolę w orientacji dziecka w otoczeniu . Teraz właśnie, w początkowym okresie rozwoju, rozpoczyna się wielozmysłowy proces poznawania i uczenia się.
- Kształtowanie prawidłowych więzi emocjonalnych z matką, często pierwszą terapeutką poprzez dobór właściwych zabaw, zabawek i pomocy terapeutycznych.

2. Adresat programu
Program wczesnego wspomagania rozwoju w Adaptacji Funkcjonalnej objął pomocą terapeutyczną dzieci w wieku 8 - 10 miesięcy - do 3 lat u których zaobserwowano:
- zaburzenia neurorozwojowe (wiotkość, spastyczność) – wynikające z patologii okołoporodowych;
- dysharmonię rozwojową (opóźnienie psychofizyczne);
- opóźnienia wynikające także z przebiegu choroby np.: nowotworowej powstałej min. na skutek interwencji chirurgicznej (niedowłady);
- dzieci z zespołem Downa.
3. Organizacja pracy
- dzieci są kierowane przez wszystkich lekarzy z poradni,
- pośrednio z oddziałów ale przede wszystkim z poradni rehabilitacji pediatrycznej i neurologicznej;
- z Fundacji "a kogo?'".
- bardzo często w celu zaopiniowania przez pedagoga z prośbą: obejrzyj, oceń, czy ma dysfunkcje i czy trzeba się nim zająć?
- jeśli po konsultacji pedagog potwierdzi dysfunkcje wtedy dziecko wchodzi na stałe w młyn turnusów
- małe dzieci np.2 letnie przyjeżdzają co 2,3 mieś. monitoruje się ich rozwój i ocenia postępy (do tego używane są PEDI, GFMCSi GFM- skale funkcjonalne) a także wypracowana przez mgr A. Dąbrowską sekwencyjna metoda pracy z małym dzieckiem. i ich rodzicami.

4. Formy i metody pracy:
- Zajęcia grupowe ( tygodniowe lub dwutygodniowe ) w wymiarze do 45 min.
- Grupa „Matki z Dzieckiem”. To zabawy, także zajęcia ruchowe przebiegające z wykorzystaniem piosenek i wierszyków. To nauka pielęgnacji, karmienia, przenoszenia, „nauka świata”. Program edukacyjny dla rodzin.
- Zajęcia indywidualne (tygodniowe lub dwutygodniowe) w wymiarze ok. 45 min prowadzone metodą sekwencyjną. Opiekun po skończonym turnusie dostaje program indywidualny, przygotowany przez pedagoga przeznaczony do pracy z dzieckiem w domu.
- Zajęcia grupowe dla dzieci z Zespołem Downa – 45 min
- Zajęcia indywidualne dla dzieci z Zespołem Downa – 45min (ze względu na duże opóźnienie dzieci z tym Zespołem stosuje się różnorodne formy pracy).
- Metoda Kierowanego Nauczania (PETO), którą prowadzone są zajęcia, to kompleksowe usprawnianie funkcji percepcyjno- ruchowych i umysłowych w ramach zwiększenia i ukierunkowania aktywności własnej dziecka. Cechą charakterystyczną tej metody jest połączenie w jedną całość elementów małej i dużej motoryki, przygotowania funkcjonalnego ze stymulacją psychopedagogiczną i adaptacją społeczną.

5. Wykaz jednostek chorobowych objętych programem:
- mózgowe porażenie dziecięce;
- uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego;
- przepukliny oponowo-rdzeniowe;
- zaburzenia metaboliczne i genetyczne: Zespół Downa, autyzm i inne;
- deficyty i mikrouszkodzenia rozwojowe;
- zaburzenia sensomotoryczne spowodowane chorobami nowotworowymi

6. Formy terapii:
- wykłady;
- spotkania wspierające z rodzicami i dziećmi;
- zajęcia instruktażowo-pokazowe;
- zajęcia grupowe i indywidualne.

7. Podejmowane działania:
- stymulowanie rozwoju dziecka;
- wyrównywanie dysharmonii w rozwoju, korygowanie zaburzonych funkcji;
- ćwiczenie koncentracji uwagi, rozwijanie spostrzegawczości, usprawnianie koordynacji wzrokowo-ruchowej, sprawności manualnej;
- rozwijanie percepcji słuchowej;
- doskonalenie orientacji w schemacie ciała i w przestrzeni(m.in. metodą Ch.Knilla, świadomość ciała, kontaktu i komunikacji);
- nauka przyjmowania i utrzymywania pozycji ułożenia ciała;
- nauka przemieszczania się w różnych pozycjach i chodzenia;
- nauka czynności higienicznych i samoobsługi.

8. Problemy:
Wczesne wspomaganie rozwoju rozwija się na styku Oświata – Służba Zdrowia, tak więc wyłania się przede wszystkim problem wykształcenia specjalistów-pedagogów z zasobem wiedzy medycznej, ewentualnie lekarzy/ rehabilitantów ukierunkowanych pedagogicznie, zajmujących się małymi dziećmi, którzy mają pojęcie o formach pracy z małym dzieckiem i rodzicami. To także wiedza z pogranicza medycyny, rehabilitacji, wiedza związana z psychologią rozwojową. Zwykle psycholog diagnozuje ale nie wie co z tym robić, lekarz rozpoznaje schorzenie, ale nie zna metod pracy niwelujących skutki, pedagog zna metody, ale nie ma uprawnień do diagnozy medycznej.

9. Wizja programu WI w przyszłości:

- GRUPA MATKI Z DZIECKIEM - dla dzieci od 8-10 miesiąca życia;
- Dzieci z niepełnosprawnością ruchową - przedszkole z programem zintegrowanym we współpracy oświaty i służby zdrowia;
- Realizacja programu wczesnej interwencji jest kontynuowana z dziećmi starszymi (po 3 roku życia) w formie indywidualnej i grupowej .

KARTA USPRAWNIANIA PACJENTA została opracowana przez fachowców w zakresie Wczesnej Interwencji - mgr Annę Dąbrowską, mgr Annę Łańcucką – Sztompka. Oprócz danych pacjenta oraz lekarza kierującego i terapeuty zawiera:
rozpoznanie,
numer w katalogu (w przyszłości mógłby to być numer z rejestru ogólnokrajowego),
datę usprawniania,
liczbę jednostek terapeutycznych
informacje o pacjencie i przebiegu usprawniania
cel usprawniania(zawarty w tabelce z możliwością oznaczenia daty przeprowadzenia konkretnych ćwiczeń):
- stymulacja rozwoju psychoruchowego;
- rozszerzanie zakresu ruchu-mała motoryka;
- rozszerzanie zakresu ruchu-duża motoryka;
- samoobsługa i czynności dnia codziennego;
- doskonalenie orientacji w schemacie ciała i przestrzeni;
- doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej;
- rozwijanie percepcji wzrokowo-słuchowej
- doskonalenie sprawności manualnej i graficznej;
- doskonalenie podstawowych umiejętności szkolnych;
- kształtowanie prawidłowych zachowań społecznych;
- Metoda PETO-grupa;
- Metoda PETO- zajęcia indywidualne;
- Wskazówki do pracy w domu

 źródło: opracowanie:
mgr Grażyna Lidia Michalczuk na podstawie informacji pozyskanych od fachowców w zakresie Wczesnej Interwencji - mgr Anny Dąbrowskiej, mgr Anny Łańcuckiej – Sztompka